بازاریابی

برخی از این دلایل عبارتند از:

1) حصول تضمین بیشتر برای اقلام و یا هماهنگی بیشتر عرضه و تقاضا

2) حفظ اسرار تکنولوژی

3) دستیابی به هزینه کمتر

4) حصول اطمینان از رشد پایدار تجهیزات داخلی سازمان

5) جلوگیری از وابستگی به یک منبع خاص

3) دلایل تصمیم برای خرید اقلام به جای تولید آنها:

1) سازمان ممکن است از لحاظ مهارت های فنی در تولید آن گروه اقلام و یا خدمات مربوطه، ضعیف باشد.

2) ممکن است سازمان در بازار به عنوان رقبای تامین کنندگان خود شناخته شود.

3) تامین کنندگان برتر، از لحاظ اینکه در تولید محصول نهایی، قطعاتی را تولید نموده اند، دارای شهرت و آوازه شده اند.

4)  در استفاده از واگذاری از خارج، بسیاری از منابع سازمان آزاد میشود و می تواند در موارد دیگری مورد استفاده قرار بگیرد.

انواع روش های تامین یا منبع یابی، در سطوح استراتژیک و تاکتیکی یا عملیاتی انجام می گیرد که عبارت است از:

تامین استراتژیک: این نوع تامین مربوط به تصمیمات طولانی مدت و سطح بالایی است که در رابطه با اقلام استراتژیک با سود بالا یا مقدار زیاد و یا اقلام اصلی که با سود پایین یا همراه با ریسک، تامین وتهیه می گردند، مطرح می باشد. در این سطح، تمرکز روی فرموله کردن سیاست های خرید بلند مدت است که با قابلیت های اصلی، تصمیمات خرید، تجارت دوجانبه، جهانی نمودن و خرید تجهیزات سرمایه ای مرتبط می باشد.

تامین تاکتیکی / عملیاتی: این نوع تامین مربوط به تصمیمات سطوح پایین تر است که در رابطه با اقلام و موارد غیر حیاتی با ریسک پایین و درجه سوددهی بالا می باشد. این سطح روی تصمیمات انطباقی و کوتاه مدت و نیز اینکه اقلام از چه تامین کننده ای باید خریداری شود، نیز تمرکز دارد.

 روش های تامین:

-برون سپاری

-رده بندی

-منبع یابی بین المللی

-منبع یابی مشارکتی

-تجارت دو جانبه

-تجارت درون شرکتی

-پیمانکاری فرعی یا قرارداد جنسی

1) برون سپاری: برون سپاری عبارتست از بهره برداری استراتژیک از منابع به منظور انجام فعالیتهایی که به طور سنتی بوسیله کارکنان و منابع داخلی مربوطه انجام می شود. برون سپاری، یک استراتژی مدیریتی است که از طریق آن سازمان، انجام کارکردهای بزرگ وغیر مهم خود را به عهده متخصصین و فراهم کنندگان موثر خدمات قرار می دهد.

موضوعات مهمی که در برون سپاری مطرح می شوند:

- تصمیمات خرید یا تولید: تولید در این مفهوم نیاز به فراهم آوردن خدمات دارد.

- مشارکت بین خریدار و تامین کننده: در بسیاری از موارد، این مشارکت با عنوان منبع یابی همکارانه نیز خوانده می شود.

2) رده بندی: در مفهوم رده بندی، تامین کنندگان در رده های مختلف قرار می گیرند و هر یک، تامین کننده دیگری تلقی میشوند. تامین کنندگان رده اول بر اساس روابط و عملکردشان توسط خریدار انتخاب می شوند.

تامین کننده رده اول عبارتست از: «تامین کننده ای که مجموعه ها را برای تامین مستقیم به مونتاژ کننده یکپارچه می سازد و یا در حین تامین غیر مستقیم، تاثیر فنی چشم گیری روی مونتاژ دارد.»

تامین کننده رده دوم عبارتست از: «تامین کننده ای که موارد مورد نیاز را برای تامین کننده رده اول جهت یکپارچگی در مجموعه ها و یا سیستم ها فراهم میکند و یا خدمات پشتیبانی را ارائه می نماید.»

3) منبع یابی بین المللی: اغلب عباراتی نظیر منبع یابی چند ملیتی، منبع یابی خارجی، منبع یابی استراتژیک جهانی به جای منبع یابی بین المللی بکار می روند.

منبع یابی بین المللی، منبع یابی چند ملیتی و منبع یابی خارجی، هرسه به مفهوم خرید از کشوری است که سازمان مورد نظر در آنجا دفتر یا نمایندگی ندارد، به گونه ای که اقلام، از دفاتر بین المللی سازمان تامین نشود.

منبع یابی استراتژیک جهانی به مفهوم یکپارچگی و هماهنگی بین دفاتر بین المللی سازمان جهت تامین اقلام مورد نیاز با در نظر گرفتن اقلام، فرآیندها، فناوری ها و تامین کنندگان عمومی مشترک بین آنها اشاره دارد.

4) منبع یابی مشارکتی: عبارتست از تعهدی بین مشتریان و تامین کنندگان، بدون در نظر گرفتن اندازه آنها، به منظور ایجاد یک ارتباط طولانی مدت بر اساس اهداف شفاف و توافق شده، تا قابلیت و رقابت جویی در سطح جهانی حاصل گردد.

5) تجارت دو جانبه: رابطه دو جانبه عبارتست از یک توافق متقابل در زمینه اعطاء امتیازات یا مزایا که مبنایی را برای روابط تجاری میسر می سازد. رابطه دو جانبه، اغلب به عنوان «فروش از طریق ثبت سفارش» نام برده می شود و هنگامی بکار می رود که سیاست ارجعیت دادن به تامین کنندگانی که خود در قالب مشتری سازمان هستند، اتخاذ می گردد.

6) تجارت درون شرکتی: این روش برای سازمان ها و شرکت های بزرگ که در آنها احتمال خرید مواد اولیه مشخصی از اعضایی از گروه سازمان وجود دارد، بکار می رود. سیاستی که در این رابطه در نظر گرفته می شود، باید رهنمودهای مشخص و عمومی را  برای کارکرد تدارکات مربوطه، همراه با در نظر گرفتن اینکه تجارت درون شرکتی برچه اساسی باید هدایت شود، در بر داشته باشد.

رهنمودهای مشخص می تواند خریداران را در زمینه های زیر راهبری نماید:

- خرید اقلام مشخص از گروه های مختلف سازمان به صورت انحصاری و بدون توجه به قیمت آنها.

- کسب استعلام از گروه های مختلف که در مقایسه با تامین کنندگان خارجی ارزیابی شده اند، به همراه قید جایگاه آنها در این ارزیابی.

7) پیمانکاری فرعی: پیمانکاران در دو حالت از پیمانکاری فرعی استفاده می کنند:

1) هنگامی که سازمان خریدار، خود در قالب مشتری برای پیمانکار اصلی است و برعکس پیمانکار اصلی قسمت هایی از کار را به صورت پیمانکاری فرعی انجام می دهد.

2) هنگامی که سازمان خریدار، پیمانکار اصلی است و امور را به دلایل زیر به پیمانکار فرعی واگذار می کند:

- وجود بار بیش از حد روی نیروی کار یا ماشین آلات

- حصول اطمینان از اتمام به موقع کار

- فقدان تجهیزات تخصصی یا دانش تخصصی

- جلوگیری از کسب ظرفیت بلند مدت، هنگامی که تقاضا غیر قطعی است.

- پیمانکاری فرعی ارزان باشد.

مفهوم انتخاب تامین کنندگان:

یکی از وظایف اساسی واحدهای خرید، انتخاب و جذب تامین کنندگان مناسب و توانا جهت تهیه و فراهم نمودن احتیاجات سازمان است. وجود تعداد زیادی از تامین کنندگان با قابلیت های مختلف، تصمیم گیری در مورد تعداد تامین کنندگان، ترکیب آنها و نحوه برقراری ارتباط انتخاب آنها را با مشکل روبه رو می سازد. انتخاب تامین کننده فرآیندی است که طی آن از میان تامین کنندگان بالقوه موجود، بهترین ترکیب جهت رفع نیازهای شرکت انتخاب می گردد. طی این فرآیند، ابتدا باید منابع بالقوه ی تامین موجود شناسایی شده و پس از بررسی صلاحیت و توانایی آنها، تامین کنندگان برتر انتخاب شوند. در انتخاب تامین کنندگان مواردی همچون سابقه، تسهیلات و خدمات، توان تکنولوژیک، توانایی مالی و سازمانی، مدنظر می باشد.

رویکردها و روش های انتخاب تامین کنندگان:

تصمیم گیری در مورد انتخاب و تعداد تامین کنندگان به دو عامل اساسی مربوط می گردد:

1) عامل اول درجه ی ارتباط و نزدیکی خریدار با تامین کنندگان است.

2) عامل دوم درجه ی تمرکز بر خرید است.

سه رویکرد اصلی برای انتخاب تامین کنندگان وجود دارد:

اول: استفاده از تامین کننده واحد برای تامین اقلام

دوم: استفاده از چندین تامین کننده برای فراهم کردن ملزومات

سوم: رویکرد انتخابی از تامین کنندگان مختلف به صورت ترکیبی

مزایای استفاده از یک تامین کننده:

1) فعالیت های مدیریتی و عملیاتی بخش خرید کاهش می یابد.

2) برنامه ریزی و زمان بندی ساده تر صورت می گیرد.

3) کنترل کیفیت اقلام ورودی راحت تر است.

4) زمانبندی و برنامه ریزی حمل و نقل سریعتر و ساده تر صورت می گیرد.

مزایای استفاده از چند تامین کننده:

1) خریدار در مقابل آسیب ها و تهدیدهای ناشی از انحصار تامین کنندگان مصون می باشد.

2) ارائه سفارش به تامین کنندگان مختلف در محموله های بزرگ انعطاف پذیری را بالا می برد.

3) بر اساس تجربیات سنتی، استفاده از چند تامین کننده مخصوصا برای اقلام ضروری بهتر است.